YOGA AAN DE IJSSEL

Mijn eerste ijsbad!

Ik ga niet als laatste heb ik besloten, er staan er nog 3 te wachten en eindelijk heb ik voldoende moed verzameld om er in te stappen!

Ik denk als zij het kunnen, moet ik het toch ook kunnen, na alles wat ik doorstaan heb is dit een peulenschil.

Ik haal diep adem en til mijn been tot aan de rand op, ter hoogte van het bad, in mijn hoofd is het precisie werk. Heel zorgvuldig zet ik mijn been in het ijsbad nee, ik voel nog niks, nog steeds gefocust op het andere been wat ik erbij moet zetten. Ik sta met één been in het ijsbad de andere volgt. Wanneer ik deze ook in het ijswater laat zakken sta ik tot mijn knieën in het ijsbad! (En ik vergelijk het met tequila, it hits you from behind) geheel overrompeld door alle sensaties realiseer ik mij wat ik aan het doen ben! Opeens word ik wakker en realiseer mij WAT ik aan het doen ben. Ik voel helse pijn in mijn voeten, mijn kuiten, ik begin te vloeken (mijn vocabulaire gaat met sprongen vooruit), ik raak volledig van slag, ik moet eruit, ERUIT! En ik ga eruit.

Wanneer ik uit het ijsbad stap voelt het alsof ik verloren heb, waarom kan iedereen in het bad stappen, er in blijven en ik niet.

Het is een teamgenoot die een arm om me heen slaat en er voor zorgt dat ik net niet ga huilen en mij verteld dat het allemaal goed komt, dat er meer mensen zijn die dit de eerste keer ervaren.

Er is nog iemand die het niet lukt , ah ik ben dus niet alleen en ik prijs mij heel even gelukkig, later blijkt dat hij overgevoelige zenuwuiteinden heeft. (Dus het was al heel knap dat hij het aandurfde om er in te stappen.)


Er word me verteld te focussen op de ademhaling, blijf uit je hoofd en vertrouw op je lichaam, die weet precies wat het moet doen. Dit blijken magische woorden.

Ik haal diep adem en begin te focussen ik observeer, ik sluit mij volledig af van de rest van de groep, de wereld, het is nu tussen mij en het ijsbad.


Dan stap ik over de rand van het bad en in een vloeiende beweging volgt mijn andere been en laat ik mij tot aan mijn schouders toe in het ijswater glijden.

Een microseconde is daar mijn hoofd die mij wil vertellen dat ik eruit moet, ik negeer dit en blijf zitten. Ik voel dat het goed is, dat ik dit kan. Mijn lichaam begint zich te ontspannen en ik voel een warme golf vanuit mijn diepste kern omhoog komen.

Ik?............. Ik zit in een ijsbad een IJSBAD WHOAAAAAH..............................................!


Ik blijf een volle minuut in het bad zitten, met een gelukzalige glimlach rond mijn mond.  Gek eigenlijk dat ik nog geen half uur daarvoor totale paniek voelde en dat ik nu kan blijven zitten alsof ik nooit anders gedaan heb.

Ik me moet blijven focussen, mijn schouders moet aanspannen. ik voel geen kou en als ik mijn blik naar beneden langs mijn lijf laat afglijden zie ik dat ik zo rood ben als een kreeft.

Ik voel me geweldig, zo overweldigend heb ik mij nog nooit gevoeld, euforisch!